Wataha Lśniącej Zbroi

wtorek, 9 kwietnia 2013

NOWOŚCI!

Może już zauważyliście nowe zakładki (Religia, Lumpsy - Nasza Waluta, Konkursy)?

Mam do nich kilka spraw.

Po pierwsze do Lumpsów.

L narazie nie da się wykorzystać, ale czy nie warto już zarabiać?

Każdy dostaje na początek 500L.

Po drugie do Konkursów.

W zakładce "Konkursy" pojawił się pierwszy konkurs!

Nagroda jest nieokreślona ponieważ to niespodzianka ;)

sobota, 6 kwietnia 2013

Szedłem przez las wokoło nikogo nie było. Nagle zza krzaków wyskoczyła wilczyca.
-Co ty tu robisz - zpytałam
-Watahy, która mnie zaakceptuje - odpowiedziałem.
-Może dołączysz do mojej - zapytała.
-Z wielką chęcią. A tak w ogóle jestem Delgo.
-A ja Ezira.
Cieszyłem się że wreszcie znalazłem sobie watahę.

Info do Delgo: Rozwinęłam trochę opowiadanie, ponieważ były takie momenty jak (cytuje) "Nagle zza krzaków wyskoczyła wilczyca była to Ezira.". Skąd wiedziałeś że ten wilk ma na imię Ezira? Przepraszam za tak duże poprawki, ale kilka rzeczy mogłoby być niezrozumiałych i nielogicznych. Było też za mało "myśli bohaterów" czyli np. "Cieszyłem się że...".

Od Eziry CD Historii Link'a

"Ten wilk przypomina mi kogoś..." - pomyślałam.
-A jak ty się nazywasz - zapytałam do małego stworka siedzącego na plecach Link'a.
-Midna - odpowiedział mały stworek.
Spojrzałam wyraźniej na Midnę, po czym znów na Link'a.
-Dobrze... Zaprowadzę cię do twojej groty - powiedziałam, po czy zwróciłam się ku małemu jeziorku.
Po drodze zatrzymaliśmy się przy wodzie.
-Pewnie jesteś spragniony po długiej drodze. Napij się - uśmiechnęłam się w stronę Link'a.
Zielony wilk zaczął łapczywie pić. Było jasne że był spragniony. Ruszyliśmy dalej. Pokazałam mu skalne wejście do groty.
-Będziesz tu mieszkał - wskazałam na grotę.
Link zaczął obchodzić i oglądać wejście wzdłuż i wszerz, a potem wnętrze. Gdy wyszedł kiwną głową na znaczące "Tak".

Od Link'a

	-Jak myślisz czy kiedyś znajdę watahę do której będę mógł dołączyć?-Powiedziałem do Midny. -No nie wiem. Zawsze jak mówisz, że jesteś uczniem czarnych to oni mówią, że nie możesz dołączyć - przewróciła oczami. -Faktycznie tak jest. -Więc musisz przestać o tym mówić - krzyknęła. Szliśmy tak rozmawiając aż wpadłem na jakiegoś wilka -Oj...przepraszam zamyśliłem się i przez to na ciebie wpadłem, a tak w ogóle nazywam się Link. A jak ty - zapytałem. - Ja nazywam się Ezira - odpowiedziała skryta kapturem wilczyca. Dopiero teraz ja i Ezira spojrzeliśmy na siebie ,,Hmm...jest bardzo ładna i przypomina mi pewnego wilka, którego widziałem podczas ataku na świątynie..." - pomyślałem. -Czy chciałbyś dołączyć do mojej watahy- zapytała. -O...o...o...oczywiście, że tak- zdołałem wydukać. <Ezira dokończ>